Losy młodego Chinonso i pięknej Ndali splatają się, gdy chłopcu udaje się powstrzymać ją od samobójczego skoku z wiaduktu autostrady. Tej nocy na poboczu drogi rodzi się między nimi uczucie równie silne, co niemożliwe. Ndali, pochodząca z bogatego rodu, nie może spędzić reszty życia na farmie wśród kur – na to zresztą nigdy nie zgodzi się jej rodzina. Chinonso sprzedaje więc wszystko, co posiada, i opuszcza swój dom, by zdobyć wykształcenie na uniwersytecie na Cyprze. Po przybyciu na miejsce okazuje się, że został podstępnie oszukany przez nigeryjskiego pośrednika – nie czeka na niego miejsce na uczelni. Nie ma też domu, do którego mógłby wrócić, a od ukochanej Ndali dzielą go setki kilometrów… Czy uda mu się odnaleźć swoje miejsce i szczęście u boku kobiety, która jest tą jedyną? Chigozie Obioma, pisząc w tradycyjnym stylu literackim ludu Igbo i czerpiąc z nigeryjskiego folkloru, tworzy niesamowitą, mityczną opowieść o przeznaczeniu i determinacji – współczesną wersję „Odysei” Homera. Współczesna wersja „Odysei” – w afrykańskim wydaniu. Narratorem powieści, której akcja rozpoczyna się na przedmieściach jednego z dużych nigeryjskich miast, jest Chi – opiekuńczy duch.

Podkomisarz Zygmunt Vesely, wyjaśniając okoliczności banalnego choć śmiertelnego wypadku, odkrywa , że ma do czynienia z morderstwem. Młody policjant podejrzewa, że motyw zbrodni wywodzi się z działalności dawnej, komunistycznej Służby Bezpieczeństwa. Z Agencji Wywiadu (AW) znika pracownik tamtejszego archiwum. Prowadzone w tej kwestii postępowanie krzyżuje się ze śledztwem Veselego. Dochodzi do współpracy. Jej efekty jednoznacznie wskazują, że AW utraciła ważne dokumenty, dotyczące dawnego peerelowskiego szpiega, tzw. nielegała. Wrogi Polsce wywiad chce je wykorzystać do przeprowadzenia spektakularnego werbunku. Kierownictwo AW obawia się, że „sprawa nielegała” może przerodzić się w międzynarodowy, polityczny skandal. Zostaje podjęta decyzja o przeprowadzeniu ryzykownej i skomplikowanej operacji. Głównym wykonawcą zostaje Vesely. Podkomisarz postanawia jednak poprowadzić własną grę.

Ragen i Viola zostawiają za sobą jedynie śmierć oraz zniszczenie. Budzą przerażenie w sercach tych, których spotykają. Nie przejmują się prawem i moralnością. Do tej pory nikt ani nic nie mogło ich powstrzymać. Jednak tym razem posunęli się za daleko. Niszczycielskie moce Violi przyciągnęły uwagę ambitnego króla Sigmunda Wireseda, którego wpływy rosły z każdym dniem. Czy dwójce bohaterów uda się przetrwać starcie z siłami potężnego władcy? Jaki związek z ich przeszłością ma tajemniczy sztylet, wykuty z niezwykłego metalu? Co znajduje się poza granicami znanego świata? Czy w pradawnych legendach kryje się prawda?

Monika Śliwińska w niesamowitej młodopolskiej herstory brawurowo opisuje życie córek bronowickiego chłopa portretowanych przez najwybitniejszych malarzy i literatów przełomu XIX i XX wieku. Z literackim rozmachem ukazuje czytelnikom świat dziewcząt przygotowywanych od najwcześniejszych lat do rezygnacji z niezależności i prawa do decydowania o sobie, ale również – przede wszystkim – świat kobiet, które w dorosłym życiu, w małżeństwach i zmiennych kolejach losu zachowały duchową niepodległość, mało tego – istotnie wpłynęły na życiorysy swoich mężów. Ślady Mikołajczykówien zachowały się w bogatej korespondencji, dokumentach państwowych i kościelnych, pamiętnikach, wspomnieniach, a przede wszystkim w niepublikowanych dotąd dokumentach z prywatnych archiwów potomków Lucjana Rydla i Włodzimierza Tetmajera. Monika Śliwińska wprowadza nas w losy bronowickich rodzin i kreśli portrety biograficzne trzech sióstr o wiele bardziej złożone, niż to wynika z zachowanej legendy.

Jest idealny lipcowy poranek. Elle, pięćdziesięcioletnia, szczęśliwie zamężna matka trójki dzieci, budzi się w Papierowym Pałacu – rodzinnym, ulubionym miejscu, w którym zawsze spędzała lato. Jednak ten dzień zaczyna się zupełnie inaczej. Ostatniej nocy Elle i jej najlepszy przyjaciel z dzieciństwa Jonas wymknęli się na zewnątrz i po raz pierwszy w życiu uprawiali ze sobą seks. W ciągu kolejnych dwudziestu czterech godzin Elle będzie musiała zdecydować, czy wybrać życie, które stworzyła ze swoim ukochanym mężem, czy zacząć od nowa z Jonasem – jej wielką miłością, o czym zawsze marzyła. Przeszłość i bolesne wspomnienia powracają do nich obojga. Gdyby nie doszło do tragicznego wydarzenia zmieniającego bieg ich żyć na zawsze, wszystko potoczyłoby się inaczej. Miranda Cowley Heller w piękny sposób portretuje doświadczenia, które doprowadziły Elle do obecnej chwili. Wraz z nią przechodzimy przez liczne rozterki i jesteśmy świadkami podejmowanych przez nią – niejednokrotnie trudnych – decyzji. Działający na emocje i niszczący wewnętrznie „Papierowy Pałac” przedstawia napięcie między pożądaniem a godnością, obrazuje nadużycia wobec najmłodszych i zbrodnie patologicznych rodzin.

Adam Cassidy, młody pracownik niższego szczebla Wyatt Telecommunications, zostaje przyłapany na defraudacji firmowych funduszy, którymi opłacił imprezę pożegnalną dla odchodzącego kolegi. Z przerażeniem dowiaduje się, że wybryk ten może kosztować go nawet 50 lat więzienia i milion dolarów grzywny. Słynący z bezwzględności szef firmy, Nicholas Wyatt, któremu imponuje sposób, w jaki Adam, kłamiąc w żywe oczy, próbuje usprawiedliwić swój postępek, składa mu propozycję, dzięki której uniknie odsiadki: ma zostać szpiegiem Wyatta u jego głównego konkurenta, giganta elektroniki użytkowej Trion Systems. Wyatt stworzy dla Adama legendę młodego geniusza inżynierii – po to tylko, by łowcy głów pracujący dla Triona sami złożyli mu propozycję zatrudnienia. Cassidy nie ma wyjścia – musi przyjąć ofertę. Wkrótce, jako nowy pracownik Trion Systems, wspomagany po cichu przez ekspertów Wyatta, którym dostarcza wykradzione informacje,buduje swoją pozycję zawodową, stając się prawdziwą gwiazdą i odnajdując w sobie talenty, z których istnienia nie zdawał sobie wcześniej sprawy. Wzbudza tym zainteresowanie samego założyciela firmy Jocka Goddarda, który mianuje go osobistym asystentem. Adam prowadzi teraz życie, o jakim marzył – zarabia ogromne pieniądze, jeździ wypasionym samochodem, ma fantastyczne mieszkanie i romansuje z piękną dziewczyną, pracownicą Triona. I zmaga się z coraz większymi wyrzutami sumienia wobec Goddarda, który traktuje go po ojcowsku. Stopniowo dojrzewa do decyzji o zerwaniu układu z Wyattem, niestety, okazuje się to niemożliwe. Macierzysty pracodawca naciska go, by zdobył informacje o tajnym projekcie AURORA, z którym Trion wiąże wielkie nadzieje. Nagle Adam zdaje sobie sprawę, że zaplątał się w sytuację bez wyjścia, gdzie nic nie jest tym, czym się wydaje, i gdzie nikomu nie może zaufać. To nie paranoja – to dzieje się naprawdę...

Pierwsza część nowej serii obyczajowej Pensjonat na wzgórzu. Patrycję, Martynę i Klaudię dzieli zbyt wiele, by mogły się dogadać. Kiedy ich ojciec dostaje zawału i w szpitalu walczy o życie, kobiety spotykają się, by postanowić, co dalej. Relacje między siostrami są oziębłe, przeszłości nie da się po prostu wymazać, a niemal każda rozmowa przeradza się w kłótnię. Trzy siostry skrywają także bolesne tajemnice. Patrycja się rozwodzi, partner Martyny zachowuje się tak, jakby wstydził się ich związku, a Klaudia ma romans z żonatym mężczyzną. Czy kobiety znajdą po latach wspólny język? Czy uda im się uratować podupadający pensjonat ojca? I czy o każdą miłość warto walczyć?

Artur Kawka stworzył fascynującą fabułę z mocno zarysowanymi wątkami polityczno- społecznymi, które wciągają czytelnika już od pierwszych stron. Książkę czyta się doskonale, akcja zapewnia adrenalinę utrzymującą się na stale wysokim poziomie. Intryga goni intrygę, akcja nie zwalnia nawet na moment, trupów przybywa w zastraszającym tempie, wybuchają samochody, a ludzi spotykają dziwne losowe wypadki. Większość akcji toczy się u nas w Polsce, ale nie brakuje też Hiszpanii, Ukrainy czy Rosji... Artur Kawka stworzył fascynującą fabułę z mocno zarysowanymi wątkami polityczno- społecznymi, które wciągają czytelnika już od pierwszych stron. Książkę czyta się doskonale, akcja zapewnia adrenalinę utrzymującą się na stale wysokim poziomie. Intryga goni intrygę, akcja nie zwalnia nawet na moment, trupów przybywa w zastraszającym tempie, wybuchają samochody, a ludzi spotykają dziwne losowe wypadki. Większość akcji toczy się u nas w Polsce, ale nie brakuje też Hiszpanii, Ukrainy czy Rosji... Dokładnie opisane działania służb wywiadowczych, policji, dyplomacji różnych krajów pozwalają sobie wyobrazić, jak bardzo są one ze sobą powiązane i zależne od siebie oraz to jak prężnie działają na całym świecie, zbierając informacje na temat "wroga".

Genialny uczony Ken Tuman nawiązuje upragniony kontakt z "bezcielesnymi inteligencjami na wysokim szczeblu ewolucji". Ta przygoda okazuje się jednak nie do końca atrakcyjna. Zmuszony do zrewidowania dotychczasowego światopoglądu, Inman podejmuje decyzje... . KGB i OA biorą pod uwagę możliwości zyskania światowej supremacji przy pomocy bezcielesnych istot. Obie strony dokonują zdumiewających odkryć. Kontakt z Archontami, niegdyś nawiązany przez Inmana, ma doprowadzić do pokoju na świecie i rozwoju cywilizacji na niespotykaną skalę. Czy są to rzeczywiste cele Archontów i kim oni naprawdę są?

„Popłynę przed siebie jak rzeka” to debiutancka powieść Shelley Read, łącząca wątki miłości, rodzicielstwa, miejsca i roli kobiety, nietolerancji i straty z opisami życia ściśle związanego z przyrodą i rytmem pór roku. Akcja rozpoczyna się w roku 1948 i rozwija się na przestrzeni ponad dwudziestu lat, śledząc losy Victorii – szukającej swojego miejsca i sensu w życiu, które wydaje się złożone głównie z trosk i nieszczęść. Ukojenie i nadzieja przychodzą z niespodziewanej strony – z obcowania z przyrodą, która daje schronienie, wyciszenie i ratunek, w miarę jak Victoria uczy się oswajać ziemię, a równocześnie oswajać własne nadzieje i pragnienia. Wątek miłosny jest raczej punktem wyjścia niż głównym tematem powieści, w której relacje z przyrodą wydają się niekiedy mieć większe znaczenie niż te nawiązywane z ludźmi. Victoria, zwłaszcza w pierwszej połowie książki, kieruje się raczej intuicją i działa pod wpływem chwili, niż podejmuje świadome decyzje. Jednak kiedy coś postanowi, nie brak jej wytrwałości i siły ducha, aby dążyć do wyznaczonego celu. Shelley Read pisze o bolesnych relacjach w rodzinie, o trudnej sytuacji kobiet i mniejszości, o cierpieniach związanych z wojną, ale na pierwszy plan wysuwa się siła ducha, zakorzeniona w życiu w bliskości z przyrodą, która obok Victorii staje się główną bohaterką powieści. Książka przesycona jest smutkiem i nostalgią, ale też wielką siłą, nadzieją i szeroko rozumianą miłością. Uczy wytrwałości, wartości płynących z pracy i z obcowania z naturą, upartego dążenia do celu i szukania szczęścia mimo przeciwności i popełnionych błędów.