Pełna emocji opowieść o czterech kobietach, które muszą odnaleźć swoją drogę w nagle zmienionym świecie – i o tym, jaka to będzie cudowna podróż. Kiedy słynny szef kuchni Augustus Beauvais umiera, pozostawia po sobie sławę i cztery kobiety zmagające się ze stratą, gniewem, bólem i pytaniem, jak będzie wyglądał świat bez niego... Meadow, była żona, z którą Augustus zbudował imperium – i rodzinę – nadal ma go w swym sercu, nawet jeśli wciąż nie potrafi zaakceptować jego zdrad, przez które po dwudziestu latach zakończyło się ich małżeństwo. Bardziej bezlitosna jest Maya, jego pełna dystansu córka, która niedawno wyszła z odwyku i wreszcie jest gotowa odzyskać swoje życie. Norah, jego najnowsza kochanka, odsunęła na bok własną karierę i wybrała nieoczekiwane uczucie i życie w luksusie, które po śmierci Augustusa natychmiast zniknęły. Jest też Rory, córka Meadow, głos spokoju i rozsądku. Co zrobią Meadow, Maya, Norah i Rory połączone tragedią, rozpaczą i tajemnicami, które jeszcze nie zostały ujawnione?

Tate Kinsella jako ostatnia widziała kobietę która spadła z tarasu na dwudziestym piątym piętrze. Mało tego, ofiara była podejrzewana o romans z mężem Tate. Kobieta przyznała, że była w tym czasie w budynku, ale ze śmiercią nie ma nic wspólnego. Jedna z pewnych siebie prawniczek zdecydowała się podjąć wyzwanie i uratować dobre imię Tate, ale nie spodziewa się, że podczas procesu wyjdą na jaw zaskakujący fakty. Co ukrywa kobieta? I czy naprawdę jest tak dobra jak o sobie myśli? Najciekawsze historie to te, w których odkrywamy ludzką naturę. Gęstą atmosferę budują nie zatrważające wydarzenia a ludzkie czyny, które potrafią przyprawić od deszcz przerażenia. Poznając bohaterów na początku z zaskoczeniem zauważamy jak zmieniają się na przestrzeni całej fabuły, gdy konkretne fakty oraz prawda związana z ich losami wychodzą na jaw. Autorka w zaskakująco emocjonalny sposób prowadzi nas przez wszelką akcję związaną z losami Tate i udowadnia, że nikt nie jest w pełni dobry lub też nie. Przerzucamy zatem kolejne strony, trzymamy kciuki za losy głównej bohaterki i sami poddajemy w wątpliwość wszystko o czym zaczyna mówić, ponieważ nad naszymi głowami wiruje wiele pytań i niekoniecznie równa ilość odpowiedzi. I właśnie to w tym wszystkim jest najlepsze, ponieważ nasza psychika działa na najwyższych obrotach i historia mocno daje do myślenia. "Na krawędzi" to idealny thriller psychologiczny dla tych, którzy lubią wyzwania. Historia dobrze napisana, pomyślana i odpowiednio poprowadzona.

Luke Delacroix, uroczy bywalec waszyngtońskich salonów, nie stroni od ryzyka i nowych wyzwań. W swoich dziennikarskich publikacjach śledzi prace Kongresu, a potajemnie chce storpedować ponowne uzyskanie mandatu przez Clyde’a Magrudera. Sytuacja komplikuje się, gdy poznaje jego błyskotliwą córkę Marianne, która jako rządowy fotograf ma wstęp do miejsc nieosiągalnych dla zwykłych śmiertelników. Ta znajomość zapoczątkuje niebezpieczną grę. Rodziny Marianne i Luke’a dzielą trzy pokolenia wrogości, a zawieszenie broni już teraz wydaje się naiwnym marzeniem. Gdy działalność Luke’a wywoła polityczny huragan, zakazana miłość upomni się o poważne odpowiedzi na najtrudniejsze pytania.

Uniwersalna opowieść o chwilach, które wywracają życie do góry nogami, o falach emocji, które zmiatają wszystko na swej drodze, o niezapomnianych spotkaniach, które odmieniają losy. Jedna właśnie przedwcześnie wydała na świat córeczkę. Dziewczynka jest taka malutka, a zajmuje już tyle miejsca. Dorosłe dzieci drugiej właśnie wyfrunęły z gniazda. Po synu zostaje wielka pustka, a także dziwaczny pies. Jedna musi się nauczyć, jak być pełnoetatową matką, druga musi się nauczyć, jak być matką emerytowaną.

Po śmierci mamy Marka i Konrada ich ojciec żeni się drugi raz z młodszą od siebie Elizą. Na początku jest w miarę dobrze i spokojnie. Do momentu, aż Eliza rodzi córkę, Julię. Okazuje się, że ta kobieta ma wiele twarzy. Przy mężu jest wspaniałą żoną, ale gdy nie ma go w domu staje się wredna i bezduszna. Jest złą matką. Marek, starszy z braci, cały wolny czas poświęca siostrzyczce, bo matka się nią nie zajmuje. Mała staje się jego oczkiem w głowie. Gdy odkrywa jak źle Eliza traktuje Julię, próbuje porozmawiać z ojcem, jednak ten nie chce tego widzieć. Czy przejrzy na oczy i uwierzy w to co mówi syn? Jaką tajemnicę skrywa młodszy brat Konrad? Czy starania Marka wystarczą, by ochronić Julię? Do jakiej tragedii będzie musiało dojść, aby część rodziny mogła żyć spokojnie? Jaki wpływ na życie Marka i Julii będzie miała Natalia? Autorka opisała psychiczny dramat dziecka i dorosłego człowieka, który stara się chronić to dziecko. Pokazuje złożoność ludzkiej natury, toksyczne relacje, zdrada, kłamstwo, obłuda i zakłamanie, manipulacja i nienawiść. Jest też piękna relacja, miłość między przyrodnim rodzeństwem. Ta historia nie jest lekka, ale jak najbardziej warta przeczytania.

Niezapominajka, symbol, który przewija się na kartach tej pięknej książki niemal nieustannie. Symbol pamięci, delikatności a jednocześnie siły i odwagi. Symbol, który niewidzialną nicią pamięci łączy pokolenia. Symbol, który wykracza poza czas i przestrzeń. Symbol, który łączy to, co kiedyś zostało rozdzielone. A wszystko zaczyna się od odnalezionego listu. Kto był nadawcą, a kto adresatem? Czego dotyczy odnaleziony list? Jaką skrywa tajemnicę? Autorka oddała w ręce czytelników powieść o trzech kobietach. Na pierwszy rzut oka różni je w zasadzie wszystko. Ich historie dzieją się w zupełnie różnych epokach. Poznajemy średniowieczną Nawojkę, starszą panią Zosię, której dzieje sięgają czasów wojennych i współczesną Matyldę. Kiedy dochodzi do spotkania Matyldy z Zosią, czytelnik odkrywa szereg zdarzeń, które w niezwykły sposób łączą historie wszystkich trzech bohaterek. „Niezapominajka” to również powieść o kobiecej sile w obliczu przeciwności losu. To kobieca kruchość, ale i determinacja, wytrwałość i odwaga. Szczególnie ta bohaterska, którą wykazywała się Zosia w czasie w wojny. To również walka o marzenia i pragnienie miłości. Ewelina Klimko w tej klimatycznej i wzruszającej powieści, podjęła również temat przemocy. Tej, której doświadczali ludzie w czasie wojny i tej, która miała miejsce w czterech ścianach mieszkania. Bycie ofiarą wywołuje poczucie strachu i zniechęcenia. Autorka na podstawie losów Zosi ukazuje, że przychodzi taki moment, w którym można zdecydować o sobie. Dokonać wyboru. Poddać się oprawcy, lub odnaleźć w sobie pokłady siły i przeciwstawić się złu.

Wzruszająca powieść o siostrzanej miłości, której nie sposób się oprzeć. Emma i Agathe to siostry, które mimo dzielących je różnic od zawsze były sobie bliskie. Przez pięć lat z nieznanego powodu nie utrzymywały ze sobą kontaktu. Po śmierci ukochanej babci decydują się na spędzenie razem czasu w jej domu i uporanie się z przeszłością. Czy tydzień wystarczy, by wyjaśnić nieporozumienia i nadrobić stracone lata? "Piękne życie" to ciepła, choć czasem bolesna podróż do przeszłości, kiedy siostrzana miłość była najważniejsza… i gdy przestawała taka być. Pełna humoru historia o pięknym lecie w Kraju Basków i dzieciństwie, które uporczywie puka do drzwi.

W styczniowy wieczór w pobliżu kapliczki i metalowego krzyża śledczy znajdują rozkopany dół, a w nim ludzkie kości. Kilka dni później na drugim końcu miasta samobójstwo popełnia młoda kobieta. Robert Kreft wraca do pracy i mierzy się z dramatycznymi wydarzeniami ostatnich tygodni, kiedy to znalazł się o krok od rozwikłania tajemnicy samobójczej śmierci matki. Dwadzieścia pięć lat wcześniej Anna Kreft odebrała sobie życie, skacząc z balkonu na oczach dziesięcioletniego syna. Kobieta spotkała na swojej drodze pewnego człowieka, który wbił cierń w tkankę ich ustabilizowanego życia, niszcząc spokój, zatruwając relacje i popychając Annę w ramiona obłędu. Cierń to historia o tym, że wspomnienia potrafią uwierać jak tkwiąca w skórze zadra. To bolesna, jątrząca się opowieść o dążeniu do prawdy, która nie zawsze prowadzi do zagojenia blizn i ukojenia bólu.

Rzeka nadaje kształt wszystkiemu, co napotka na swej drodze... Zawsze się porusza... Rzeka to coś więcej niż miejsce. To sposób życia... Przekonał się o tym Gabriel Clarke, główny bohater, którego całe życie nierozerwalnie związane było z rzeką. Ta sama rzeka była przyczyną dręczących go w nocy koszmarów po stracie ojca, przyniosła wyzwolenie od bólu oraz Właśnie ona nadała jego życiu zupełnie nowy bieg. Rzeka to opowieść o zmaganiu się ze stratą bliskiej osoby i poczuciu samotności. Jednocześnie, to historia przemiany, jakiej można doświadczyć dając się prowadzić tajemniczej sile, która w zaskakujący sposób splata ze sobą ludzkie losy i prowadzi ich ku miejscu przeznaczenia...

Ustka, lato 1994 roku. Wracająca do domu dwunastoletnia Agata Wierzbicka zostaje brutalnie zamordowana. Zadanych ran nie da się zliczyć, a porzucone na plaży ciało rozszarpują głodne mewy. Dwadzieścia pięć lat później, po odsiedzeniu wyroku za tę zbrodnię, Hubert Malcer opuszcza więzienie. Kiedy po kilku miesiącach w okolicy dochodzi do tajemniczego zniknięcia młodej kobiety, wskazanie sprawcy wydaje się oczywiste. Jednak policyjne śledztwo nie przynosi efektu. Adam Szulski, zawieszony w pełnieniu obowiązków komisarz stołecznej policji, odpowiada na wiadomość dawnego przyjaciela z Ustki i rusza na poszukiwania. Rodzinna tragedia Szulskiego, z której wciąż się nie otrząsnął, obcy teren i wściekli ludzie, którzy chcą szybkiego skazania Malcera – wszystko sprzysięga się przeciwko rozwiązaniu zagadki. Tymczasem kolejne morderstwo gmatwa sprawę coraz bardziej. Jak daleko trzeba się cofnąć, aby rozliczyć przeszłość? Po lekturze tej powieści krzyk mew już nigdy nie będzie brzmiał tak samo…