Kazuki nie żyje… Ale to nie znaczy, że już nigdy nie może być dobrze, prawda? Po tym, jak choroba zabrała dwudziestopięcioletniego Kazukiego, jego bliscy starają się żyć tak, jakby nic wkoło się nie zmieniało. Wdowa po nim, Tetsuko, nadal mieszka ze swoim teściem i odmawia ponownego wyjścia za mąż. Jego ojciec, także wdowiec, wszędzie dopatruje się okazji na romans, byle tylko odsunąć od siebie myśl o rychłej starości. Torao, dla którego Kazuki był wzorem do naśladowania, jest gotów zaprzepaścić swój związek, byle tylko nie musieć pozbywać się jedynej pamiątki po zmarłym. A jednak choć marzą o tym, by zatrzymać swoje życie w czasie niczym zatopiony w żywicy kwiat, ono toczy się dalej, czy tego chcą, czy nie. W tej subtelnej opowieści splatają się losy różnych ludzi, ich większe i mniejsze dramaty, sposoby na radzenie sobie z utratą i godzenie się z tym, że na upływ czasu i zmiany, jakie przynosi życie, po prostu nie ma się wpływu.

Madeline Mackenzie jest młodą wdową, ale po śmierci męża nie może cieszyć się swobodnym, beztroskim życiem. Stary wicehrabia pozostawił jej przede wszystkim długi, więc młoda kobieta musi wziąć swój los we własne ręce. Niestety jej plan się nie udaje i Madeline wpada w jeszcze większe kłopoty, skutkiem czego musi się ukrywać. Cóż może być bardziej obiecującego w jej sytuacji niż wyruszenie na morską wyprawę w poszukiwaniu skarbu? Chyba tylko wyprawa statkiem, którego kapitan wkrótce okazuje się nie być jej obojętny... Czy uda im się odnaleźć ukryty piracki skarb? Czy podczas wspólnie przeżywanych przygód i niebezpieczeństw narodzi się między nimi uczucie? Jakie sekrety z przeszłości jeszcze odkryją? Co ma z nimi wspólnego mały William, który boi się ciemności?

Ta głośna książka przez wielu krytyków została okrzyknięta najlepszą powieścią ostatnich lat. Autorowi przyniosła liczne nagrody, między innymi Eason Novel of The Year oraz Nero Gold Prize. Znalazła się też w finale Nagrody Bookera. Niegdyś zamożnych Barnesów poznajemy w chwili, gdy globalny kryzys finansowy pogrzebał ich majątek. Materialna katastrofa pociąga za sobą emocjonalną – upadek lukratywnego biznesu Dickiego odsłania grę pozorów, w której uczestniczyli wszyscy bohaterowie. Mieszkańcy prowincjonalnego miasteczka zastanawiają się, czy o bankructwie salonu samochodowego nie zadecydował przypadkiem pierwiastek moralny. Tymczasem żona byłego potentata, Imelda, za młodu najpiękniejsza dziewczyna w całym hrabstwie, udaje przed sąsiadami, że wszystko jest w porządku, choć w domu rozgrywa się dramat. Córka Barnesów, Cass, utalentowana poetka i najlepsza uczennica w klasie, zamiast uczyć się do matury, raz po raz upija się na umór. Jej młodszy brat, PJ, boi się przyznać rodzicom, że ma za małe buty, i marzy o tym, by uciec z domu. Coraz bardziej ucieka też jego ojciec, który spędza czas w lesie z miejscowym renegatem, budując schron przed rzekomo zbliżającą się apokalipsą. Wszyscy zadają sobie pytanie o swoje miejsce w życiu i o to, dlaczego sprawy potoczyły się tak źle. Nikt jednak z nikim nie rozmawia, każdy chowa swojego trupa w szafie, a scalić rodzinę próbuje tylko mały PJ. Czy mu się to uda, skoro żadna z bliskich mu osób nie dopuszcza do głosu swoich uczuć? Paul Murray bywa określany odpowiedzią Dublina na Jonathana Franzena. Żądło jest bowiem rozległą realistyczną sagą rodzinną, w której dysfunkcje rodziny stanowią zwierciadło słabości całego społeczeństwa. Perspektywa każdego z bohaterów jest tutaj oddana z empatią, składając się na misterną, trzymającą w napięciu opowieść, od której nie sposób się oderwać i której zakończenie pozostaje z nami na długo.

"Akrobatki" to poruszająca opowieść o kilku pokoleniach kobiet połączonych ze sobą więzami krwi i obdarzonych nieprzeciętną gibkością ciała. To historia walki o siebie, swoje marzenia i cały świat na arenie polskich traum. W pierwszych szeregach zawsze mężczyźni, a za nimi, w odwodach, matki-akrobatki, żołnierki w fartuchach, balansujące od wieków na cienkiej linii trudnych wyborów: dom - rodzina - praca. Czy tytułowym akrobatkom uda się wyrwać ze społecznych ograniczeń? Losy Weroniki, mieszkającej w Madrycie współczesnej housewife, matki dwójki dzieci, przeplatane są losami Klementyny, która porzuca rodzinę i ucieka za ukochanym do cyrku. Pojawia się też postać Gabrieli, kobiety zaangażowanej w odbudowę kraju po I wojnie światowej, oraz Felicji, na której barki spadł ciężar utrzymania rodziny, gdy okaleczony przez tragedię powstania warszawskiego mąż odizolował się od świata. Weronika też zakłada fartuch, ostrzy noże i rozpoczyna walkę o przyszłość dla siebie i swoich dzieci. Aga Antczak skłania do refleksji nad życiem kobiet, które pozostając w cieniu, dokonują heroicznych akrobacji, aby podnieść świat z ruin albo, jak Weronika, próbują ocalić planetę dla swoich dzieci.

Klara odchodzi z pracy, sprzedaje mieszkanie i kupuje dom, który okazuje się być miejscem szczególnym. Pisze również historię rodziny ze strony ojca – babci Moniki i jej rodzeństwa. Z okruchów wspomnień tworzy obraz tych, których historie pragnie ocalić. Lena po rozwodzie z Jackiem postanawia nie wiązać się już z żadnym mężczyzną i znaleźć pracę w zawodzie tłumaczki. Jednak los ma wobec niej inne plany. Wiktor wyjeżdża na Madagaskar, gdzie chce pomagać innym. Niespodziewany wypadek sprawia, że musi zrezygnować ze swoich planów i wrócić do Polski. Co łączy tę trójkę? Jak życie zaskoczyło Lenę, Klarę i Wiktora weryfikując ich plany i postanowienia? Losy wielu pokoleń zebrane klamrą subtelnej narracji. Z typową dla autorki wrażliwością poznajemy historię rodziny sięgającą wojennej zawieruchy. Uświadamiamy sobie, że żaden człowiek nie żyje w oderwaniu od innych. Wszyscy jesteśmy sumą dobrych i złych uczynków naszych przodków. Ciąży na nas odpowiedzialność nie tylko za własny los, ale i za tych, którzy przyjdą po nas. Wzruszająca opowieść o poszukiwaniu własnych korzeni. Zatrzymuje koło czasu i pozwala upamiętnić wspomnienia.

Rok 1968. W angielskim szpitalu leży ciężko chora pacjentka o tajemniczej przeszłości, którą odsłania w swoich wspomnieniach... Jest rok 1925. Międzywojenna Warszawa, miasto o dwóch obliczach: europejskiej metropolii i miasta przestępców. W klubie gangstera i psychopaty, Maxa Korna, kwitnie handel młodymi kobietami, wysyłanymi stąd do domów publicznych w Ameryce Południowej. Do walki z handlarzami żywym towarem zostaje powołana specjalna jednostka Polskiej Policji Kobiecej, zwana „złotą piątka”, pod dowództwem Stanisławy Paleolog. Pięć kobiet, pięć charakterów i pięć różnych życiorysów: Nina – dziewczyna z biednej rodziny mająca dar jasnowidzenia, Ada – chemiczka, studentka Marii Skłodowskiej- Curie, Magda – ścisły umysł, szyfrantka i pilotka samolotów, Róża – córka zubożałego arystokraty i żydowskiej dziedziczki fortuny, Tatiana - rosyjska arystokratka, uciekinierka z Rosji, gdzie brutalnie wymordowano jej rodzinę. Wspierają je dwaj przystojni mężczyźni: młody patomorfolog i były ułan, którego życiorys pełen jest mrocznych sekretów. W tle wielkie namiętności, pewien dom publiczny, młoda milionerka prowadząca podwójne życie, bezwzględny sowiecki szpieg, jasnowidz Ossowiecki, a także tajemnicza hodowczyni pająków.

Poruszająca serca opowieść nakreślona na tle historii Meksyku. Pewnego dnia w Linares, w północnej części targanego rewolucją Meksyku, stara niania od lat pracująca dla rodziny Moralesów, niespodziewanie wyrusza w góry. Gdy się odnajduje, trzyma w ramionach dwa niewielkie zawiniątka. Okazuje się, że w jednym znajduje się niemowlę, pokryte żywym płaszczem z pszczół, a w drugim – gniazdo owadów. Na prośbę niani rodzina Moralesów postanawia zaadoptować malca. Simonopio, odmienia nie tylko historię rodziny, która go przygarnęła, ale też całego regionu. Chłopak musi zmierzyć się ze swoimi lękami, czyhającym nań wrogiem i wielkimi zagrożeniami toczącej się wojny – pomiędzy tymi, którzy pragną cudzej ziemi, a tymi, którzy zamierzają bronić swojej własności za wszelką cenę. "Brzęczenie pszczół" pachnie lawendą, świeżo wypraną odzieżą, pomarańczami i miodem. To zaskakująca opowieść o miłości i oddaniu rodzinie, życiu, ziemi, ale także o zdradzie, która może to wszystko zniszczyć.

Opowieść o bolesnej stracie, która wpływa na losy rodziny, zmieniając ją na zawsze. W 1980 roku wybuch gazu w szkole w Ortuelli, w Kraju Basków, pochłonął życie wielu dzieci, w tym Nuco. Od tego czasu jego dziadek, Nicasio, co czwartek odwiedza grób chłopca, dzieląc się z nim opowieściami o świecie. Codzienność dziadka, pełna bolesnych wspomnień i niegasnącej miłości, staje się sercem tej niezwykle emocjonalnej historii. Życie rodziny uległo nieodwracalnej zmianie, a rodzice Nuco próbują radzić sobie z cierpieniem każde na własny sposób. Matka, Mariaje, nie potrafi oderwać się od przeszłości, podczas gdy ojciec, José Miguel, szuka ukojenia w zapomnieniu. Fernando Aramburu po raz kolejny udowadnia swój literacki kunszt, wciągając czytelnika w głęboką analizę emocji i relacji międzyludzkich. "Chłopiec" to nie tylko historia żalu i straty, ale także próba odpowiedzi na pytanie: czy można pogodzić się z niewyobrażalną tragedią?

Ustabilizowane życie Mai zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni, kiedy dostaje pierwszy anonim. Uruchamia on serię niespodziewanych zdarzeń, a kiedy gra się kończy, już nic nie jest takie samo. Całkowitej zmianie ulega też życie Eweliny, kiedy pewnego lata dla zabawy podpala wrak samochodu po wyjściu z dyskoteki. Jest jeszcze coś, co łączy Maję i Ewelinę – tajemnica sprzed kilkudziesięciu lat. Gdy jedna z kobiet ją pozna, z uporem będzie dążyć do konfrontacji z tą drugą. Wystarczy jedna niewłaściwa decyzja, żeby doświadczyć na własnej skórze, że niektórym tragediom trudno jest zapobiec, a czasu nie da się cofnąć. Cienka jest granica między niebem a piekłem. Co się stanie, gdy zostanie przekroczona?

Przedświąteczny czas to nie jest dobry moment, żeby zostać porzuconą przez ukochanego, zwłaszcza kiedy już planuje się ślub. A jednak to właśnie przydarza się Jagodzie, dwudziestopięcioletniej studentce ostatniego roku położnictwa. Jej narzeczony oświadcza, że w ich związku wieje nudą, po czym odchodzi w siną dal. Jagoda jest załamana, ale życie toczy się dalej, święta za pasem, więc pewnego dnia wybiera się do jednej z wrocławskich galerii handlowych po prezenty dla bliskich. W tym samym czasie na podobny pomysł wpada Mikołaj, muzyk, który po śmierci narzeczonej zamieszkał we Wrocławiu i podjął pracę w szkole muzycznej, gdzie uczy dzieci gry na saksofonie. W sklepie Jagoda i Mikołaj nieoczekiwanie wyciągają ręce po tę samą zabawkę… Co wyniknie z tego przypadkowego spotkania dwójki zranionych ludzi? Czy będą umieli otworzyć się na nową miłość? A może święta to naprawdę czas cudów?