Dwie siostry, Lilka i Ewelina, dziedziczą podupadły hotelik, z którym nie wiadomo, co zrobić. Lilka chce się oderwać od przyziemnych problemów. Niedawno odkryła, że zdradza ją mąż. Nie znajduje pocieszenia u despotycznej i rozkapryszonej matki - aktorki. Na szczęście jest przy niej przyjaciółka - Jagoda, która z radością zaangażuje się nawet w najbardziej szalone projekty. Lilka i Jagoda z entuzjazmem przystąpią do odnawiania hotelu, nie wiedzą jednak, z jak wielką ilością spraw przyjdzie im się zmierzyć. Tymczasem 30-letni Kamil inwestuje wszystkie pieniądze w modele samochodzików wyścigowych. Znajomość z przedstawicielem przestępczego półświatka nie może mu wyjść na dobre. Autorki prowadzą dwie równoległe opowieści, które w pewnym punkcie niespodziewanie się spotykają. Powieść dla kobiet z wątkiem kryminalnym.

Akcja powieści toczy się w dwudziestoleciu międzywojennym, w środowisku zdeklasowanych inteligentów oraz bezrobotnych, ocierających się o środowiska przestępcze. Bohaterowie są ludźmi biednymi, często cierpiącymi głód, co sprawia, że temat jedzenia obok seksu ukazanego w dość nieatrakcyjnej formie dominuje nad wszystkim. Świat ukazany jest oczami narratorki, córki alkoholika i defraudanta, otoczonej prymitywną rodziną. Sama bohaterka jest osobą mało inteligentną i naiwną, ale na tle reszty rodziny wyróżnia się pozytywnie. Książka opowiada o jej koszmarnym dzieciństwie, a potem o małżeństwie, łagodnie określonym w tytule jako niedoskonałe. W wieku 16 lat zakochuje się i zachodzi w ciążę z Busiem, brzydkim i ograniczonym umysłowo i samolubnym synem rejenta, czego następstwem jest owo małżeństwo. Mąż pogardza swoją młodą żoną, zaniedbuje ją i katuje psychicznie. Podobnie postępuje jego rodzina. W końcu porzuca ją i wyjeżdża. Książkę można odczytywać jako satyrę na ludzi z marginesu społecznego, w których bieda i alkohol zniszczyły ludzkie odruchy, uczyniły z nich istoty podobne do zwierząt, pozbawione uczuć i kierujące się prymitywnymi instynktami, oraz na ludzi bogatych, którym dobrobyt materialny odebrał sumienie i rozum.

Kiedy Zoe Kruller, która z upodobaniem śpiewała o niebieskim ptaku, marząc o karierze piosenkarki, pada ofiarą bestialskiego morderstwa, miejscowa policja błyskawicznie wyłania dwóch podejrzanych: Delraya Krullera, męża Zoe, i Eddy'ego Diehla, jej kochanka. Syn Krullerów, Aaron, i córka Diehla, Krista, popadają w obsesje - każde z nich wierzy, że winny jest ojciec tego drugiego.

Policja otrzymuje tajemnicze zgłoszenie o samobójstwie. Zamknięty od środka pokój. Martwy mężczyzna. Broń, na której znajdują się wyłącznie odciski palców ofiary. Jednak zdaniem przybyłego na miejsce komisarza Potockiego nie mogło to być samobójstwo. Ślady zdają się wykluczać również morderstwo. Zagadkowa śmierć jest jednak dopiero początkiem niezwykłych zdarzeń...W gabinecie notariusza pojawia się pięć kobiet o tym samym imieniu i nazwisku. Spoglądały na siebie nieufnie. Ojciec okazał się łajdakiem i jest ich pięć. Pięć Natalii, ale nie pięć sióstr. Umysł to rozumiał, serce jeszcze nie. Poczucia pokrewieństwa ani wspólnoty dusz nie miały. Nie miały też wspólnej przeszłości i, co bardzo prawdopodobne, przyszłości. Wiedziały, że ojciec był ich wspólny, ale następstwa tego faktu też wydawały się dziwnie odległe. W krótkim czasie zostały zbombardowane tyloma szokującymi informacjami, że nie do końca mogły się w nich połapać.

Kiedy próbujemy wyobrazić sobie nazistowskich zbrodniarzy, nieuchronnie widzimy zimne i pozbawione wyrazu twarze SS- manów. W końcu, czy Trzecia Rzesza to nie męska sprawa – jak to głosił jeden z nazistowskich sloganów? Daniel Patrick Brown w swej książce szybko pozbawia nas złudzeń, jakoby tylko mężczyźni mogli czynić ekstremalne zło. Nazistowskie Niemcy to nie tylko męska sprawa, to sprawa, w której mężczyźni i kobiety uczestniczyli z równą gorliwością, a kobiety nie wahały się torturować i mordować niewinnych ludzi, niezależnie od płci i wieku. Jedną z takich zbrodniarek była Irma Grese - członkini personelu pomocniczego SS i strażniczki w niemieckich obozach koncentracyjnych. W 1943 została skierowana do Auschwitz- Birkenau, gdzie pełniła funkcję zastępczyni głównej nadzorczyni obozu kobiecego w Brzezince. Aresztowana w kwietniu 1945, osądzona w tzw. procesie Bergen-Belsen i stracona w grudniu 1945. Irmę Grese uznaje się za jedną z najokrutniejszych funkcjonariuszek SS. Ze względu na niezwykłą urodę kontrastującą z okrucieństwem więźniarki Auschwitz-Birkenau nadały jej przydomek „piękna bestia".

Garść wspomnień - tylko to pozostało Paige po matce, która opuściła ją w wieku pięciu lat. Dorosła Paige wyprowadza się z rodzinnego Chicago, pozostawiając tam samotnego ojca. Marzy o szkole plastycznej, wychodzi za ambitnego lekarza - i wkrótce sama zostaje matką. Przytłoczona domowymi obowiązkami, Paige nie może zapomnieć o tym, że wychowała się w niepełnej rodzinie; ten żal, w połączeniu z prześladującymi ją dawnymi grzechami, odbiera jej poczucie wartości, każąc wątpić we własną zdolność do poświęcenia się dziecku. Jodi Picoult stworzyła niebywale wyrazistą powieść, szczegółową, sugestywną i pasjonującą, dotykającą kwestii i uczuć, które są bliskie każdemu z nas.

Kolejna po "Goldim" autobiograficzna książka Ewy Kuryluk opowiada o przedwczesnej śmierci ojca, psychicznej chorobie matki i brata, późnym odkryciu własnych żydowskich korzeni, niemożliwej do przepracowania traumie Holocaustu Egzotyczny świat PRL-u zostaje pokazany z perspektywy prywatnej symbolizowanej przez rodzinne mieszkanie na warszawskiej ulicy Frascati. Ojciec autorki Karol Kuryluk należał po wojnie do "czerwonej burżuazji" - był redaktorem "Odrodzenia", ministrem kultury, ambasadorem w Wiedniu, a jednocześnie szlachetnym człowiekiem. "Ktoś powinien napisać powojenną historię od podszewki. O skutkach szoku, psychicznej polaryzacji, o nadmiarze empatii, zupełnym braku empatii. Horror uczula na zło albo prowadzi do znieczulicy. Od czego to zależy" - temat "zadany" kiedyś przez matkę podjęła córka, Ewa Kuryluk. Frascati to książka o tym nieuchwytnym elemencie, który sprawia, że rodzina trwa razem mimo dziejowych burz i prywatnych katastrof. Niektórzy nazywają ten element miłością.

Znakomita powieść C.W.Gortnera przywołuje do życia Joannę Kastylijską, trzecie dziecko hiszpańskiej pary królewskiej Izabeli i Ferdynanda. Urodzona w czasach burzliwych walk o zjednoczenie i umocnienie ich królestwa, Joanna w wieku szesnastu lat zostaje poślubiona Filipowi, spadkobiercy cesarstwa Habsburgów. Szczęśliwe małżeństwo nieoczekiwanie dopada tragedia, która czyni Joannę spadkobierczynią hiszpańskiego tronu. Rozpoczyna się walka o władzę, która angażuje najważniejsze monarchie Europy.

Czy można zrobić sobie przerwę w pracy i wyruszyć w 5-miesięczną podróż? Okazuje się, że tak! Dorota Głuska udowadnia, że można samotnie przejechać 16 tysięcy kilometrów, zwiedzić 6 krajów Ameryki Południowej i zobaczyć niezliczoną ilość Plazas de Armas. Podróżuje z plecakiem, planując jedynie 2 dni naprzód; poznaje po drodze niesamowitych ludzi, którzy często stają się uczestnikami jej dalszych wojaży. Przemierza Andy zdezelowanymi autobusami w środku pory deszczowej, odkrywa tajniki języka hiszpańskiego i keczua, wspina się na aktywny wulkan Villarica, odwiedza Górę Zjadającą Ludzi i żuje liście koki. Biała gringa zgłębia kulturę macho, sprawdza, jak smakuje pieczona świnka morska, a w peruwiańskiej puszczy poddaje się szamańskiej ceremonii, pijąc halucynogenny napój z rośliny ayahuasca.

Pięćdziesiąt lat życia Ewy i jej przyjaciół obfituje w wydarzenia wspaniałe i dramatyczne. Są narodziny, śmierć, małżeństwa, zdrady, miłości, przyjaźnie, zwątpienia, osobiste tragedie, pragnienia... Warszawa, Bydgoszcz, Trójmiasto – tam dzieje się wszystko. To historia o tym, jak los przejmuje inicjatywę, czasem wystarczy mu tylko pomóc, mocno wierzyć i bardzo chcieć, by wszystko się udało.