Chiny, 1938 rok. Kraj ogarnięty jest wojną. Meilin wraz ze swoim czteroletnim synem Renshu w pośpiechu opuszcza płonące miasto. Zabiera ze sobą jedynie cenny jedwabny zwój z ręcznie wykonanymi ilustracjami układającymi się w opowieść. Podczas podróży po spustoszonym kraju utrwalone na nim sceny dostarczają uciekinierom ukojenie i nadzieję. Wiele lat później Renshu osiada w Ameryce jako Henry Dao. Chociaż jego córka desperacko pragnie zrozumieć swoje dziedzictwo, on nie jest gotowy na rozmowy o przeszłości. Nie wie, czy potrafi zapewnić swojej rodzinie bezpieczeństwo. Obawia się, że ciężar jego historii może okazać się nie do uniesienia dla żony i dziecka.Obejmująca kontynenty i pokolenia poruszająca powieść „Kiedy zakwitną brzoskwinie” ukazuje współczesne Chiny poprzez historię jednej rodziny. Melissa Fu odważnie odsłania kolejne wątki, stawiając akcent na sile płynącej z przeszłości, nadziei na lepszą przyszłość i poszukiwaniu miejsca, które można nazwać domem. Książka nominowana do nagrody GOODREADS „NAJLEPSZA KSIĄŻKA ROKU”

Co dzieje się po tym, kiedy rzucasz wszystko i wyjeżdżasz w Bieszczady? Na początku możesz walnąć pudełkiem maślanych ciastek w łeb gburowatego i przystojnego kowboja. Kowboja prosto z Bieszczad. I po sielankowej wizji, i po ciastkach, które były naprawdę niezłe. Karolina ma 22 lata, kocha gotować i robić zdjęcia, a najbardziej żałuje tego, że w dzieciństwie sporo ją ominęło, bo musiała być „tą odpowiedzialną”. Dlatego postanawia rzucić swoją pierwszą pracę w korporacji, zwolnić tempo życia i posmakować beztroski. W końcu musi zaliczyć spanie pod namiotem, jazdę konną i parę innych rzeczy ze swojej bucket list. Pensjonat w sercu Bieszczad, który akurat szuka kogoś do prowadzenia social mediów i kuchni wydaje się miejscem idealnym. Zdecydowanie mniej idealny jest Maciej, jego współwłaściciel, który ma silną alergie na dziewczyny ze stolicy, zwłaszcza te, które celują w niego aparatem. Czy Maciej odpuści wreszcie Karolinie? Czy Karolina rozliczy się z przeszłością i uwierzy, że może ją spotkać coś dobrego?

Tatrzański szlak, mgła i dwoje ludzi, których łączy tylko jeden dzień w roku. Górski szlak, gęsta mgła, potknięcie i pomocna dłoń, która ratuje przed upadkiem. Daria i Dawid poznali się w Tatrach. Chwila rozmowy, wspólna wędrówka – tyle wystarczyło, aby zawiązała się między nimi nić sympatii. Oboje wiodą uporządkowane życie, ona wkrótce wychodzi za mąż, on również ma swoje zobowiązania, jednak rzucona mimochodem obietnica sprawia, że wracają w znajome progi schroniska, by spędzić ze sobą jeden dzień w roku.Mijają kolejne lata.On nie zdradza, że czuje do niej coś więcej. Przecież jej serce należy do innego. Ona miota się między lojalnością wobec męża a poczuciem, że odnalazła swoją bratnią duszę.Oboje z niecierpliwością wyczekują dnia, w którym znów spotkają się na szlaku.Pewnego dnia Daria nie zjawia się w schronisku. Zaniepokojony Dawid postanawia ją odnaleźć.Historia słodko-gorzkiej miłości dwojga ludzi na krętym szlaku życia.

Seryjny morderca Benjamin Fisher, który od trzydziestu lat odsiaduje wyrok w więzieniu, postanawia wskazać policji miejsca, gdzie ukrył ciała swoich ofiar. Stawia jednak warunki prowadzącemu sprawę detektywowi Danielowi Ellisowi. Najważniejszy z nich to obecność jego córki Reni, byłej agentki i profilerki FBI. Stracił z nią kontakt wiele lat temu. Reni nie chce wracać do bolesnej przeszłości. Ostatecznie jednak się zgadza, bo czuje się współodpowiedzialna za tamte zbrodnie. Do dziś ma poczucie winy i dręczą ją wyrzuty sumienia, że uczestniczyła w chorej grze ojca, który wykorzystywał kilkuletnią córkę jako przynętę do wabienia swoich ofiar. Gdyby tylko zdołała powstrzymać ojca albo ocalić choćby jedną z nich... Nadszedł wreszcie czas, żeby raz na zawsze zamknąć ten mroczny rozdział w życiu Reni, rodzin zamordowanych kobiet oraz detektywa Ellisa, dla którego ta sprawa także ma wymiar osobisty. Gdy był małym chłopcem, jego matka zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Mężczyzna jest przekonany, że podobnie jak kilkadziesiąt innych kobiet padła ofiarą Fishera. Ich koszmar dopiero się zaczyna... Emocjonujący thriller, pełen rodzinnych tajemnic, które mrożą krew w żyłach. Frasier do perfekcji opanowała sztukę przyprawiania czytelników o dreszcze.

Bardzo ciekawie przedstawiona historia miłosna 17 letniej amiszki i niewiele starszego mennonity. W tajemnicy przed rodzicami Hannah przyjmuje oświadczyny Paula. Tragedia, która wydarza się tego samego dnia, całkowicie zmienia jej życie. Dziewczyna traci zaufanie najbliższych i miłość ukochanego. Wszystko, w co do tej pory wierzyła, wydaje się nie mieć sensu... Kiedy serce płacze to historia o najważniejszych ludzkich pragnieniach, potrzebie zrozumienia i poszukiwaniu miłości. To także opowieść o zderzeniu ideałów, jakimi żyją amisze, z realiami współczesnego świata. Bohaterkę w jednym dniu spotyka wielkie szczęście i staje się ofiarą traumatycznego zdarzenia. Trauma dotyka ją i jej bliskich, którzy nie potrafią sobie z tym poradzić.

Hannah Lapp, młoda amiszka, przeżywa dramatyczny okres w życiu. Straciła dziecko, została potępiona przez rodzinę, a na dodatek przekonana jest, że jej narzeczony, Paul, nie chce już z nią być. Pogrążona w rozpaczy, samotna nie poddaje się jednak tak łatwo.Hannah próbuje odbudować się psychicznie w innym świecie. W Ohio znajduje nowych przyjaciół i pracę. Odcina się od przeszłości, ale ta nie da o sobie zapomnieć. Kto jednak powiedział, że konfrontacja musi być przykrym rozczarowaniem? "Gdy nadchodzi świt" to budująca i romantyczna opowieść o odkrywaniu jasnych stron życia.

Jak uwolnić swoje myślenie? Jak rozwinąć umiejętność oglądania spraw z różnych perspektyw? Jak zrozumieć swoje emocje i odzyskać seksualność? Co zrobić, żeby nasze związki były zdrowsze? Jak budować najważniejszą relację – ze sobą? OTO PODPOWIEDŹ, JAK MIERZYĆ SIĘ Z WŁASNYM ŻYCIEM, NIE TRACĄC ROZUMU I GODNOŚCI CZŁOWIEKA W pierwszym sezonie i tomie „Zmierzchów” przedstawiałam zupełne podstawy. Teraz przyszedł czas na przejście poziom wyżej. Przeczytasz więcej o ciele, seksualności, o tym, jak uwalniać siebie od determinizmów kultury i wychowania. Bardzo dużo miejsca poświęciłam także myśleniu. Ale nie temu pojmowanemu kolokwialnie, a prawdziwej sztuce myślenia, bez której bardzo trudno zacząć jakiekolwiek zmiany w życiu – połączonej z emocjami, z czuciem, a także wyswobodzonej od przeróżnych przymusów i automatyzmów. Pozwala to jasno zobaczyć, jak kompleksy kulturowe i nasze osobiste historie utrudniają nam osiąganie spokoju i satysfakcji. Bez myślo-czucia nie wyobrażam sobie zmierzenia się z naszymi psychicznymi głębinami i mrokiem. Wszystkie emocje, jeśli dobrze się o nie zadba, będą działały niczym paliwo rakietowe – będą motywować i dawać poczucie celowości, zwiększać zaangażowanie, zdolność do nauki i dostosowanie do realiów. Ciągle staram się was przekonać, że warto się emocjom przyglądać, przyjąć je i zrozumieć.