Włoska kuchnia uchodzi za jedną z najlepszych na świecie i wielu kucharzy się na niej wzoruje. Jednak la cucina italiana to nie tylko jedzenie, to również długa historia Włochów i ich tożsamości. John Dickie, brytyjski profesor italianistyki, w swojej książce łączy rzetelne badania z lekkim dowcipem – zamiast suchego wykładu dostajemy reportaż, w którym jedzenie staje się kluczem do zrozumienia polityki, religii i lokalnych tożsamości we Włoszech. Autor pokazuje czytelnikowi, że makaron czy pizza nie są jedynie prostym, przypadkowym wymysłem, lecz wynikiem konkretnych procesów ekonomicznych i społecznych. Fascynujący jest opis, jak neapolitańska pizza z jedzenia biedoty stała się symbolem narodowym. Autor z lekkością prostuje popularne legendy, choćby tę, że Marco Polo „przywiózł” makaron z Chin. Pokazuje również polityczną stronę włoskiego jedzenia. Od średniowiecznych cechów piekarskich po faszystowską kampanię na rzecz makaronu z pszenicy durum – każdy rozdział odsłania, jak władza wykorzystywała (i wciąż wykorzystuje) kuchnię do kształtowania tożsamości. Poszczególne rozdziały zbudowane są jak miniopowieści. Zazwyczaj zaczynają się sceną z karczmy, dworu czy współczesnej trattorii w określonym mieście, a potem zawijają w stronę szerszego kontekstu. Czyta się to niemal jak literaturę podróżniczą.Książka jednak nie jest pozbawiona słabości. Jedną z nich jest chociażby brak przepisów. Jeśli ktoś liczy na włoskie przepisy, to ich tutaj nie znajdzie. To książka przede wszystkim historyczna, choć głównym tematem jest jedzenie. Książka ma również nierówny rytm – niektóre epoki (np. średniowiecze) autor opisuje drobiazgowo, inne (XX wiek po 1945 r.) rozgrywają się zbyt szybko, zostawiając pewien niedosyt.„Delizia” to smakowita mieszanka historii, antropologii i anegdot.

Czy formuła uniwersytetu jest dziś zagrożona? Na czym powinna polegać jego misja? W czym tkwi jego siła i znaczenie? W książce "O niebo lepiej" ksiądz profesor Antoni Dębiński odpowiada na te pytania także na podstawie własnych doświadczeń, poniekąd sam staje się bohaterem własnej opowieści. Odsłania przed nami poszczególne stopnie akademickiego wtajemniczenia, oprowadzając nie tylko po swoim KUL-u dwóch kadencji rektorskich, nie tylko po prawie rzymskim, którym żyje na co dzień, ale także po Lublinie, swoim mieście, gdzie mieszka i pracuje. Ujawnia też kulisy trudnych decyzji życiowych i personalnych. Odpowiada na pytanie, czy nauka musi być uwikłana w politykę, wyjaśnia, jak to jest podlegać jednocześnie władzy ministerstwa i Watykanu. Tłumaczy, dlaczego medycyna na uniwersytecie jest normą, a nie ekstrawagancją, punktuje przykłady obecności prawa rzymskiego w naszym życiu, odpowiada na pytanie, według jakiego prawa sądzony był Jezus z Nazaretu, wymienia zasługi naszych rodaków dla konstytucji amerykańskiej, świętego Izydora dla Internetu czy wpływ zaborców Rzeczypospolitej na rozwój polskiej kultury prawnej. Niespodzianek jest wiele i dlatego też "O niebo lepiej" można wpisać na listę lektur obowiązkowych nie tylko dla miłośników Lublina czy KUL-u, ale wszystkich, którym leży na sercu kształt polskiej nauki i kultury.

Ziemie Odzyskane, maj 1946. Minął rok od zakończenia wojny, jednak dla wielu ludzi koszmar dopiero się zaczął. W jednym z miasteczek na Dolnym Śląsku dochodzi do zbrodni - ginie radziecki sierżant, a morderca zostawia zaszyfrowaną wiadomość. Do sprawy zostaje przydzielony tajemniczy pułkownik przysłany z Lublina przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. Na znalezienie sprawcy ma 72 godziny. W cieniu zbrodni żyje Trudi - twarda kobieta z przeszłością. Kiedyś ofiara, dziś - opiekunka dla kobiet, które tak jak ona zostały przez historię wystawione na próbę. Próbuje ocalić to, co jeszcze można uratować. Ale przeszłość nie daje o sobie zapomnieć...