Czy nauka musi być w opozycji do religii? Czy ci, którzy wierzą, że świat został stworzony przez Boga, są naiwnymi głupcami? Odrzucający istnienie Boga naukowcy będą zawsze przywoływali swoje argumenty, pośród których nie ma miejsca na szaleństwo, jakim jest wiara. Zapatrzeni ślepo w prawa, prawdy, twierdzenia i reguły nie są skłonni dostrzec, że to właśnie wiara w odkrywanie niemożliwego i nieznanego jest fundamentem nauki. Bo czy ktokolwiek próbowałby odkrywać nieznane lądy, nie wierząc w to, że one istnieją? Ta książka opowiada o potędze ludzkiego rozumu, o jego niewyobrażalnych możliwościach. I o pokorze tych, którzy ufając nauce, nigdy nie przestali wierzyć.

Hanna w nocy odbiera telefon z nieznanego numeru. Niewyraźny głos w słuchawce budzi wspomnienia z przeszłości, od niemal dwudziestu lat nieobecne w jej życiu. Kobieta usiłuje zapomnieć o incydencie i powrócić do codzienności. Niedawno kupiła dom w Lanckoronie, do tego jest szczęśliwie zakochana. Wszystko w jej życiu układa się doskonale. Jednak od tamtej nocy nie potrafi przestać myśleć… Ewa czuje, że traci grunt pod nogami. Mąż zostawia ją dla młodszej, co jednak nie porusza jej tak mocno jak świadomość, że mogła zrobić to pierwsza. Dociera do niej, że zdradziła samą siebie, a to, kim się stała, kompletnie jej nie odpowiada. Pustki w jej sercu nie są w stanie zapełnić ani scena teatru, na której występuje, ani ukochana córka. Pewnej nocy, topiąc smutki w winie, odszukuje numer Hanny… Co łączyło dawne przyjaciółki? Co je podzieliło? Jak wiele dla siebie znaczyły? Czy błędy można naprawić, a relacje odbudować? Czy ścieżki kobiet splotą się po latach ponownie? Daleko od siebie to refleksyjna i prawdziwa opowieść o skomplikowanych kobiecych losach, ale przede wszystkim o poszukiwaniu siebie.

Czy pomaganie innym to przepis na porażkę? A może największe sukcesy osiągają ci, którzy nie myślą tylko o sobie? Adam Grant, czołowy ekspert w dziedzinie psychologii organizacyjnej i najwyżej oceniany profesor Wharton School, w tej przełomowej książce udowadnia, że nie rywalizacja, a mądra współpraca stanowi klucz do osiągnięcia najlepszych wyników – zarówno w biznesie, jak i w życiu zawodowym. Grant wyróżnia trzy typy ludzi i związane z nimi style współpracy: biorców, którzy koncentrują się na własnych korzyściach, transakcjonistów, dążących do równowagi w wymianie przysług, oraz dawców, którzy bezinteresownie wspierają innych. Paradoksalnie to właśnie dawcy – choć najbardziej narażeni na wypalenie i wykorzystanie – osiągają największe sukcesy, jeśli działają w sposób strategiczny. Dzięki przedstawionym w książce wnikliwym badaniom i inspirującym historiom dowiesz się, jak: budować wartościowe relacje, które przekładają się na długoterminowe korzyści, pomagać innym, nie rezygnując z własnych ambicji i celów, wykorzystać współpracę jako narzędzie do osiągania wyjątkowych wyników.Poznaj strategie, które pozwolą ci efektywnie współpracować i świadomie kształtować swoją ścieżkę zawodową. Sukces to nie tylko wynik talentu – to także sposób, w jaki działasz z innymi.

Włoska kuchnia uchodzi za jedną z najlepszych na świecie i wielu kucharzy się na niej wzoruje. Jednak la cucina italiana to nie tylko jedzenie, to również długa historia Włochów i ich tożsamości. John Dickie, brytyjski profesor italianistyki, w swojej książce łączy rzetelne badania z lekkim dowcipem – zamiast suchego wykładu dostajemy reportaż, w którym jedzenie staje się kluczem do zrozumienia polityki, religii i lokalnych tożsamości we Włoszech. Autor pokazuje czytelnikowi, że makaron czy pizza nie są jedynie prostym, przypadkowym wymysłem, lecz wynikiem konkretnych procesów ekonomicznych i społecznych. Fascynujący jest opis, jak neapolitańska pizza z jedzenia biedoty stała się symbolem narodowym. Autor z lekkością prostuje popularne legendy, choćby tę, że Marco Polo „przywiózł” makaron z Chin. Pokazuje również polityczną stronę włoskiego jedzenia. Od średniowiecznych cechów piekarskich po faszystowską kampanię na rzecz makaronu z pszenicy durum – każdy rozdział odsłania, jak władza wykorzystywała (i wciąż wykorzystuje) kuchnię do kształtowania tożsamości. Poszczególne rozdziały zbudowane są jak miniopowieści. Zazwyczaj zaczynają się sceną z karczmy, dworu czy współczesnej trattorii w określonym mieście, a potem zawijają w stronę szerszego kontekstu. Czyta się to niemal jak literaturę podróżniczą.Książka jednak nie jest pozbawiona słabości. Jedną z nich jest chociażby brak przepisów. Jeśli ktoś liczy na włoskie przepisy, to ich tutaj nie znajdzie. To książka przede wszystkim historyczna, choć głównym tematem jest jedzenie. Książka ma również nierówny rytm – niektóre epoki (np. średniowiecze) autor opisuje drobiazgowo, inne (XX wiek po 1945 r.) rozgrywają się zbyt szybko, zostawiając pewien niedosyt.„Delizia” to smakowita mieszanka historii, antropologii i anegdot.

Co przyciąga największą uwagę w mediach, w polityce, w codziennym życiu? Konflikt. Kochamy go czy nienawidzimy - nie możemy od niego uciec. Ale co, jeśli konflikt nie jest problemem, tylko szansą? William Ury, legendarny negocjator i autor światowych bestsellerów, odsłania brutalną prawdę: konflikty są nie tylko nieuniknione, ale wręcz potrzebne. W tej książce zaglądamy za kulisy najbardziej napiętych negocjacji – między światowymi liderami, w konfliktach politycznych i w momentach, które decydowały o losach narodów. Ury pokazuje, jak ci, którzy umieją zarządzać konfliktem, zyskują przewagę, a jego metody działają równie dobrze w salach konferencyjnych ONZ, jak i w twoim biurze czy domu. Techniki takie jak „balkon” czy „most” to proste, ale skuteczne sposoby na przełamanie każdego impasu. Dochodząc do porozumienia to poradnik, który uczy, jak nie tylko kończyć konflikty, ale także przekształcać je w siłę napędową sukcesu – w polityce, w pracy i w życiu prywatnym.

DMSO (dimetylosulfotlenek) to naturalny środek leczniczy w formie bezwonnego płynu, który jest pozyskiwany z drewna. W licznych badaniach naukowych wykazał on dużą ilość leczniczych zastosowań i dobroczynnych oddziaływań na ludzki i zwierzęcy organizm. DMSO może wchłaniać się przez skórę, być spożywany jako rozcieńczona mieszanka do picia, podawany w formie zastrzyków lub infuzji. Z powodu jego szczególnej zdolności do wnikania w skórę bez uszkadzania jej, często używany jest w maściach, żelach, plastrach i tynkturach.

Adunni, czternastoletnia Nigeryjka, wie czego chce: zdobyć wykształcenie. Jako jedyna córka zubożałego rolnika, dziewczyna stanowi cenny towar. Ojciec zabrał ją ze szkoły i sprzedał podeszłemu wiekiem sąsiadowi jako trzecią żonę. Życie Adunni okazało się warte czterech kóz, dwóch worków ryżu, kilku kur i nowego telewizora. Kiedy w jej nowej rodzinie dochodzi do potwornej tragedii, Adunni zostaje nielegalnie sprzedana w charakterze pomocy domowej zamożnym właścicielom domu położonego w bogatej dzielnicy Lagos, domu w którym nikt nie chce rozmawiać o zagadkowym zniknięciu jej poprzedniczki, Rebeki. Nikt, poza Adunni… Jako potulna córka, uległa żona i bezsilna służąca, czternastoletnia Adunni raz po raz słyszy, że nie jest nic warta. Dziewczyny jednak nie sposób uciszyć. Z determinacją stara się odnaleźć swój głos – głos wyrażany szeptem, piosenką, ułomną angielszczyzną – i zacząć nareszcie przemawiać w imieniu swoim i dziewcząt takich jak zaginiona Rebekka oraz wszystkich innych, które spotka podobny los.

Eleonora Plutyńska życie oddała dziedzinie sztuki wymagającej pokory i cierpliwości tkaninie. Córka „króla polskiej nafty”, uczennica Olgi Boznańskiej, artystka, nauczycielka, społeczniczka. O sobie mówiła, że „żyła za murem chińskim zaczarowanego ogrodu”, a w oczach bliskich i uczniów emanowała aurą spokoju i tajemnicy. Dorastała w cieniu legendy ojca, pioniera galicyjskiego przemysłu naftowego, wybrała jednak własną drogę. Studiowała w Paryżu i w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w słynnych pracowniach Czajkowskiego i Jastrzębowskiego, ale prawdziwe spełnienie odnalazła na wsiach Polesia i Podlasia. Tam współpracowała z lokalnymi tkaczkami, ocalając od zapomnienia dawne techniki i tajniki roślinnego barwienia. Jako współtwórczyni spółdzielni „Ład” i wykładowczyni Pracowni Tkactwa Ręcznego na warszawskiej ASP, wychowała całe pokolenia artystów – studiowały u niej między innymi Magdalena Abakanowicz, Jolanta Owidzka i Krystyna Wojtyna-Drouet. Jej własne tkaniny – takie jak Zwierza, Rycerze czy Trójkąty – zdobywały uznanie w kraju i za granicą. Została zapamiętana jako bezinteresowna, szlachetna i oddana sztuce, ujmowała prostotą i cichą mądrością. Choć życie Eleonory nie było pozbawione cierpienia – dotknęły ją wczesna śmierć ojca, dwie wojny światowe, wieloletnia rozłąka z mężem i zniszczenie międzywojennego dorobku – nie zatraciła wiary w sens pracy. Dzięki sile charakteru i poczuciu misji umiała zaczynać od nowa, za każdym razem.

Trzydzieści trzy dni po wyborze Jana Pawła I na Stolicę Piotrową świat dowiaduje się, że Uśmiechnięty papież nie żyje. Komunikat lekarski mówi o niewydolności serca. Wszyscy są w szoku. Nieliczni tylko wracają pamięcią do wydarzenia sprzed trzech tygodni, gdy świeżo wybrany papież przyjmował na prywatnej audiencji w Watykanie prawosławnego metropolitę Leningradu, który zmarł dosłownie na jego rękach. Tyle fakty historyczne. Powieść dopowiada resztę. Jej głównymi bohaterami są papież oraz prawosławny metropolita i generał KGB w jednej osobie. Przeciwko nim staje włoski książę i równocześnie przywódca tajnej organizacji mafijno-politycznej o silnych wpływach w Kościele. Trwa wojna pomiędzy liberałami i żubrami w KGB oraz walka o wpływy po śmierci poprzedniego papieża. A nad wszystkim unosi się wielkie marzenie: zjednoczyć podzielone od tysiąca lat chrześcijaństwo, przywrócić duchową jedność Europy.

Lucy to dziewczyna, którą stanowczo zbyt mocno doświadczyło życie. Gdy los zaczął się do niej uśmiechać pod postacią matczynej miłości do małego chłopca, brutalne realia uniemożliwiły jej jego adopcję. W najgorszym momencie swojego dorosłego życia, Lucy dostaje kolejną szansę - wzięcia udziału w nietuzinkowym konkursie, w którym wygrana wiąże się z bezcenną nagrodą. Pełna desperacji, Lucy wraca na tajemniczą wyspę, będącą w przeszłości jej bezpieczną przystanią, by zawalczyć o przyszłość swoją i ukochanego chłopca. Tam zostanie zmuszona do stawienia czoła dawnym demonom. Książka "Gra w życzenia" to niesamowicie urocza opowieść o tym, że czasem marzeniom należy dopomóc. W świecie, w którym każdy mierzy się ze swymi problemami, tylko obecność innych ludzi może przynieść pociechę. Ostatecznie to nie wielka wygrana czy majątek przynosi szczęście, a relacje, które możemy dzięki tym dobrom pielęgnować. "Gra w życzenia" przypomina o tym, jak ważne są więzi międzyludzkie i udowadnia, że na swej drodze warto szukać życzliwych osób. Dodatkowo robi to w sposób niewymuszony, pod postacią uroczego romansu. Powieść Meg Shaffer to niesamowita przygoda i powrót do dziecięcej wyobraźni dla dorosłych!