Sophie, zdruzgotana po śmieci matki, pragnie uciec z pustego domu pełnego wspomnień i życia, które nie układa się tak, jak sobie wyobrażała. Kiedy odkrywa, że jeden z obrazów jej matki może znajdować się w Metoni, w Grecji, zyskuje idealną wymówkę, aby na moment uwolnić się od swojego życia, i wyrusza na misję poszukiwawczą. Nie zdaje sobie sprawy, co ją czeka w tym idyllicznym miasteczku. Sophie nie tylko odkrywa tajemnice swojej matki, lecz także znajduje niespodziewany romans, a jeśli tylko zaryzykuje, również szansę na szczęście… Czy podążanie śladami matki pozwoli Sophie odkryć własne przeznaczenie?

Fabuła książki Pan Prezydent nie jest zbyt skomplikowana. „Pan Prezydent” opowiada o bliżej nieokreślonej republice środkowoamerykańskiej rządzonej przez bezimiennego krwawego dyktatora. Powieść zaczyna się sceną morderstwa pułkownika Parralesa Sonrientego. Reżim oskarża o ten czyn niewinnych ludzi, aby pozbyć się wrogów i nielojalnych dygnitarzy. Jednym z głównych bohaterów jest Miguel Cara de Angel, który początkowo jest wierny systemowi, ale z czasem zaczyna uświadamiać sobie, że terror może dosięgnąć i jego. Autor pokazuje proste i niezwykle krwawe metody utrzymania władzy: manipulacje, wyroki na zamówienie, nieoficjalne zatrzymania czy natychmiastowe kary śmierci. W tych okolicznościach możesz walczyć lub się nie wychylać i wzorowo wypełniać swoje obowiązki. Wtedy jest jakaś szansa, że bezwzględne oko dyktatora na ciebie nie spojrzy. Gdyż reżim ma w rękach wszystkie karty i z całą pewnością zdecyduje się ich użyć, jeżeli zajdzie taka potrzeba. To jedno z wielu dzieł literackich przynależących do nurtu „powieści o dyktatorze”. Głównym atutem „Pana Prezydenta” nie jest jednak to, że podejmuje trudne tematy związane z realiami dyktatury, ale to, w jaki sposób je podejmuje. „Pan Prezydent” ma wymiar uniwersalny, opowiada o ludziach funkcjonujących w ramach złowrogich mechanizmów władzy, czyni to w sposób olśniewający, tajemniczy, a nieraz bardzo brutalny. Powieść Asturiasa ma wielkie ambicje zmierzenia się z biblijną historią buntu Lucyfera, ale opowiedzianą a rebours: oto przeciwko złemu do szpiku kości wszechwładcy buntuje się jego najbardziej zaufany człowiek, Miguel Cara de Ángel – miłość do córki „wroga ojczyzny” sprawia, że postanawia się odmienić, przejść na stronę dobra. Wszechobecny, wszechmocny i wszechwiedzący Pan Prezydent dławi wszelkie możliwe sprzeciwy w zarodku.

Ucieczka z krakowskiego Salwatora na słoneczne stoki Beskidu Śląskiego — z secesyjnej willi do górskiego sanatorium. W przedwojennym Krakowie mieszka Joanna Kasperska. Dziewczyna i jej matka znalazły się w tragicznej sytuacji — zmarły ojciec zostawił je z długami, pomocną dłoń wyciągnął wuj, krakowski fabrykant. Uzdolniona plastycznie Joasia była spełnieniem jego marzeń o dziecku. Jednak z czasem dojrzewająca dziewczyna staje się obiektem niezdrowych zainteresowań krewnego… Osaczona Joanna zapisuje się do Uniwersyteckiej Szkoły Pielęgniarek i Higienistek i przeprowadza do internatu. Tylko tak może uciec z domu. Jest gotowa poświęcić marzenia o ASP na rzecz odkrywania tajników medycyny. Po zakończeniu nauki znajduje pracę w dziecięcym sanatorium przeciwgruźliczym w Istebnej. To tam odkryje swoje prawdziwe powołanie. Tam też pozna Stanisława, nauczyciela skrywającego smutną życiową historię. Czy miłość okaże się lekarstwem na zranione dusze? Czy uda się zapomnieć doznane krzywdy? I czy w ogóle można uciec od przeszłości? Słoneczne tarasy to pierwszy tom serii Pielęgniarki — o kobietach, które szukając swojego miejsca na ziemi, znajdują szczęście w pomaganiu innym.

Odblokować ciało, ukoić umysł. Nie możesz zasnąć, bo wciąż powracają bolesne obrazy z przeszłości? Twoje ciało napina się bez ostrzeżenia, a emocje wymykają spod kontroli? To mogą być konsekwencje przeżytej traumy. Sabina Sadecka pełnym empatii językiem wyjaśnia, co się dzieje z ciałem, pamięcią i emocjami po trudnym doświadczeniu. Tłumaczy, w jaki sposób chroniczne przeciążenie narusza poczucie bezpieczeństwa, oraz wskazuje, jak wyjść ze stanu ciągłego zagrożenia i przestać odtwarzać traumę. Zawarte w każdym rozdziale pytania i ćwiczenia wspierają odzyskanie poczucia sprawczości i realnego wpływu na własne życie. Poradnik dostarcza narzędzi niezbędnych do przejścia przez trzy etapy zdrowienia: regulację, stabilizację oraz integrację. Powrót do ciała łączy rzetelną wiedzę z praktyką terapeutyczną, by poprowadzić cię ku uważności i wyciszeniu, a także wzmocnić twoją odporność psychiczną. Sięgnij po tę książkę, jeśli pragniesz znów poczuć spokój, zaufać swojemu ciału i ruszyć do przodu z nową energią. W tej książce znajdziecie wszystko, czego może potrzebować układ nerwowy rozregulowany po doświadczeniu traumy: wiedzę, wsparcie, delikatność i ogromny szacunek dla mądrości ciała. Po każdym rozdziale autorka proponuje zestaw pytań skłaniających do refleksji i pomagających w udzieleniu wsparcia samemu sobie.

W 2022 roku Wojciech Górecki wyruszył w kolejną podróż po Kazachstanie. Nie była to droga krótka – dość powiedzieć, że z Polski do zachodniej kazachstańskiej granicy jest bliżej niż stamtąd do Ałmatów, dawnej stolicy kraju. Nie była to też wyprawa łatwa – od miasta do miasta, od wsi do wsi, od człowieka do człowieka. Po stepie, w dzień lub w nocy, tysiące kilometrów koleją, samolotem, marszrutką. Ta książka to podróż po ścieżkach przeszłości – do poligonu atomowego w Semipałatyńsku, nad znikające Morze Aralskie, do dawnych łagrów oraz miejsc zesłań Polaków. To próba uchwycenia charakteru i zmieniającej się tożsamości mieszkających tu ludzi, stosunków społecznych, politycznych układów. To wreszcie poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o przyszłość narodu, który usiłuje wydostać się z przygniatającego cienia wielkiego sąsiada, Rosji. „Wieczne państwo” to reportaż Wojciecha Góreckiego o Kazachstanie. Dziennikarz zjeździł ten kraj wzdłuż i wszerz – nie po raz pierwszy – i opisał nie tylko interesującą historię państwa, ale też jego współczesne problemy.

Zło jest jak choroba, która zaraża nawet ludzi o dobrych intencjach. Czy to możliwe, żeby bliźniaków, łączył tylko kolor włosów i oczu? Marcin jest wrażliwym introwertykiem, zaś Igor to przebojowy zapaśnik. Pomimo różnic ich braterska miłość jest spoiwem szczęścia i radzenia sobie z problemami. Po latach Marcin ułożył sobie życie u boku żony. Teraz pracuje i cieszy się pozornym spokojem. Igor natomiast zmuszony jest postawić wszystko na jedną kartę. W imię zemsty wkracza do świata, z którego nie ma już odwrotu. Kiedy los sprawia, że drogi braci ponownie się przecinają, wszystko wymyka się spod kontroli. Nie mają wyboru – muszą zmierzyć się ze swoimi demonami i brutalnym półświatkiem, który z każdym krokiem wciąga ich coraz głębiej. Gdy zrozumieją, że nie oni rozdają karty, będzie już za późno. Czy Prawo Braci, które stworzyli wspólnie w domu dziecka okaże się pomocne? Od zawsze łączyła ich krew, dlaczego więc na końcu obaj mają ją na rękach?

Dlaczego tak chętnie dzielimy się na przeświadczone o własnej prawości wrogie grupy? Dlaczego jedni ludzie mają lewicowe poglądy, inni – konserwatywne, a jeszcze inni zostają libertarianami? Dlaczego niektórzy tak ochoczo podchwytują skandaliczne kłamstwa i teorie spiskowe? Moralność jest dla ludzkości nadzwyczajnym darem, który umożliwił powstanie cywilizacji, a jednocześnie przekleństwem, skazującym nas na nieustanne konflikty i podziały.W swojej znakomitej książce psycholog społeczny Jonathan Haidt rzuca wyzwanie konwencjonalnemu myśleniu o moralności, polityce i religii, analizuje genezę podziałów między ludźmi i wskazuje drogę ku wzajemnemu zrozumieniu. Pokazuje, dlaczego lewicowcy, konserwatyści i libertarianie mają tak różne intuicje na temat tego, co jest dobre, a co złe, i dlaczego każda ze stron ma rację,my zaś potrzebujemy wszystkich tych idei, aby osiągnąć sukces jako społeczeństwo. Ta przystępnie napisana i aktualna pod każdą szerokością geograficzną książka pomoże odrzucić moralizowanie, docenić cud ludzkiej współpracy i zrozumieć adwersarzy po innej stronie politycznego sporu.

Porywająca powieść należąca do klasyki współczesnej literatury katalońskiej autorstwa jednej z najbardziej cenionych pisarek hiszpańskich. Trzy pokolenia arystokracji i kilka pokoleń służby – historia zaczynająca się w latach siedemdziesiątych XIX wieku i sięgająca nadejścia dyktatury Franco i hiszpańskiej wojny domowej. Kiedy Salvador Valldaura spotyka Teresę Goday, uwodzą go jej aksamitne oczy i zaraźliwy śmiech. Valldaura, bogaty i niemłody już dyplomata, i Teresa, biedna córka handlarza rybami, pobierają się i przeprowadzają do dużej willi na obrzeżach Barcelony. W tym domu ich rodzina rozkwita i rozpada się: w kalejdoskopie zmieniających się perspektyw przewijają się losy kolejnych mężów, żon, córek i synów, także tych z nieślubnego łoża. Przydarzają się tragedie i wielkie, także zakazane miłości, zdrady i dowody bezinteresownego oddania, czyny pełne altruizm i samolubstwa.Rozbite lustro opowiada historię rozpadającej się matriarchalnej dynastii zbudowanej na miłości, kłamstwach, namiętnościach, tajemnicach, nadziejach i zdradach.

„Simon” to mocno osadzona w realiach armeńskiej prowincji, ale uniwersalna, opowieść o miłości i konsekwencjach kluczowych egzystencjalnych wyborów. Wciągająca historia czterech wielkich romansów tytułowego bohatera. Dawne ukochane i wdowa po Simonie spotykają się na jego pogrzebie. Kim był ten zwykły na pozór murarz z prowincjonalnego miasteczka Berd? Jaką rolę odegrał w życiu adorowanych kobiet? A co do jego ziemskiej wędrówki wniosły one? Spora część akcji toczy się jeszcze w czasach ZSRR, ale mieszkańcy Berdu żyją jakoś obok, czerpiąc z sytuacji, co można, omijając, jak tylko się da powinności wobec państwa. To ciekawe spojrzenie na to, jak w totalitarnym państwie żyli mieszkańcy odległych ziem i jaki ślad to na nich zostawiło.

Imponująca, pełna zwrotów akcji biografia jednego z najbardziej fascynujących miast świata. Daj zabrać się w wyjątkową podróż przez 6000 lat, trzy wcielenia Stambułu i dwie wielkie religie. Przejdź przez bramę między Europą i Azją. Zakosztuj stolicy imperium bizantyjskiego, rzymskiego i osmańskiego. Uznana reporterka Bettany Hughes pracowała nad książką o Stambule ponad dekadę. Obserwowała na placu Taksim antyrządowe protesty, które rozlały się na cały kraj. Na własnej skórze doświadczyła zmian, w których efekcie miasto ponownie znalazło się w centrum globalnego zainteresowania.