Czarodziej to intymny i subtelny, a jednocześnie pełen humoru portret Thomasa Manna, wybitnego pisarza, laureata Literackiej Nagrody Nobla, autora Czarodziejskiej góry. To opowieść o życiu artysty tułacza, a jednocześnie człowieka skrzętnie chroniącego swoją prywatność i najskrytsze pragnienia, o jego relacji z bratem Heinrichem, również pisarzem, z fascynującą żoną Katią i ekscentrycznymi dziećmi na tle dramatycznych wydarzeń XX wieku: dwóch wojen światowych, triumfu i upadku Hitlera i zimnej wojny. Autor po mistrzowsku balansując na granicy między zmyśleniem a prawdą, fenomenalnie opisując intrygujący i misterny proces twórczy, od pierwszych źródeł inspiracji po skończone dzieło, zdejmuje postać pisarza z piedestału i ukazuje człowieka z krwi i kości, twórcę, ale przede wszystkim męża i ojca ze wszystkimi jego wzruszającymi lub zabawnymi słabostkami, pomyłkami i ułomnościami. Lektura obowiązkowa dla wielbicieli prozy Manna, dla tych zaś, którzy dopiero zamierzają się z nią zapoznać – doskonałe wprowadzenie.

Lata 70., Niemcy. Los nie był łaskawy dla Belle. Zamiast wielkiej miłości spotkało ją nieszczęśliwe małżeństwo. Rozczarowanie życiem sprawia, że wpada w objęcia nałogu. Felicja nadal twardą ręką zarządza nie tylko biznesem, ale też majątkiem i całą rodziną. W tej jednak nie może zaznać szczęścia – jej relacje z córkami nie są dobre, zwłaszcza z pogubioną Belle. Wszelkie nadzieje pokłada w córce Belle, Alexandrze. Uparta, niezależna, rozważna i zaradna – dziewczyna wiele cech odziedziczyła po babce. Ta jednak postawi przed wnuczką trudne wyzwanie. Czy Alexandra mu podoła? Czy spełni pokładane w niej oczekiwania? Felicję doganiają duchy przeszłości – Maksym Marakow nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Czy tych dwoje łączy jeszcze jakieś uczucie? Czy czeka ich wspólna przyszłość? A może jest już za późno? Wielopokoleniowa saga o kobietach z rodziny Dombergów.

"Uczynić świat lepszym miejscem dla koni". W tej maksymie zawiera się wszystko, o co przez całe życie walczy Monty Roberts – prawdziwy zaklinacz koni. Odkąd sięga pamięcią, tradycyjne metody łamania koni wydawały mu się niepotrzebnie brutalne. Gdy odkrył, że konie mają swój język, zapragnął go poznać, by się z nimi porozumieć. Efekt? Tysiące ułożonych koni bez użycia siły i strachu, które straumatyzowałyby je do końca życia. Poznajcie historię człowieka, który rozmawia z końmi. „Człowiek, który słucha koni" to najważniejsza pozycja dla każdego, kto chce pracować z końmi i zgłębić ich sekrety. Monty Roberts snuje pełną pasji opowieść o wyjątkowej więzi między człowiekiem a koniem. Pokazuje, jak wiele można osiągnąć dzięki wzajemnemu szacunkowi. Autor stworzył przełomową metodę szkolenia, opartą na odczytywaniu zachowań zwierząt. Konie mają swoje potrzeby i własny sposób komunikacji, które ludzie, jeśli tylko zechcą, mogą poznać i zrozumieć.

Akcja "Dawnej stolicy" dzieje się w latach 50. XX wieku i przedstawia historię Chieko, jedynej córki właściciela kiotyjskiej hurtowni kimon. W tych z pozoru zwyczajnych obrazach życia Japończyków niedługo po zakończeniu okupacji amerykańskiej, ukrywa się opowieść o tragicznej i tajemniczej przeszłości głównej bohaterki, o tożsamości japońskiej w zmieniających się czasach, a wszystko to rozpisane jest w zmieniających się porach roku w niesamowitej scenerii dawnej stolicy, czyli właśnie Kioto. Świątynie pamiętające czasy świetności, wspaniała i różnorodna przyroda, która nieustannie się przeobraża, i ludzie przeżywający codzienność oraz liczne święta związane z tym miejscem tworzą jeden ze wspanialszych obrazów japońskiej kultury w dwudziestowiecznej literaturze.

Migracje w latach 1950–1991 nie były już masowymi powojennymi wysiedleniami, a mimo to z Polski wyjechało do Niemiec prawie półtora miliona osób. Kim byli? Polakami czy Niemcami? Jaka była ich motywacja do opuszczenia rodzinnych stron? „Wyjeżdżali bliżsi i dalsi członkowie rodziny, wyjeżdżali koledzy ze szkoły i ze studiów, wyjeżdżali sąsiedzi” – autor tej książki jako młody mieszkaniec Górnego Śląska obserwował migracje z polskich województw zachodnich, by po latach zająć się tym tematem jako uznany historyk. Praca Ryszarda Kaczmarka, profesora Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, domyka niejako jego wcześniejsze publikacje poświęcone skomplikowanym losom mieszkańców kresów zachodnich Rzeczypospolitej w XX wieku, takich jak Polacy w Wehrmachcie (2010),Polacy w armii kajzera (2014) czy Powstania śląskie 1919–1920–1921. Nieznana wojna polsko-niemiecka (2020). Dlaczego wyjeżdżali? Odczuwali przynależność do kultury niemieckiej? Mieli dość życia w siermiężnych warunkach „realnego socjalizmu” i wykorzystywali okazję, stworzoną przez państwo niemieckie? A może jako Ślązacy, Kaszubi i Mazurzy nie mogli odnaleźć sobie miejsca w komunistycznej wizji jednorodnego narodowościowo państwa, z jego propagandową niechęcią do wszystkiego, co kojarzyło się z Niemcami? W tej ważnej książce autor wnikliwie pokazuje skomplikowane zewnętrzne przyczyny i różne motywacje wewnętrzne migracji z kresów zachodnich do Niemiec. Jak żegnała ich Polska? Jak witały Niemcy? Relacje bohaterów i świadków tamtych wydarzeń pozwalają zrozumieć exodus, który dotknął mieszkańców jednej trzeciej dzisiejszej Polski.

„Syn szczęścia” jest drugą, długo oczekiwaną częścią kultowej norweskiej trylogii, którą rozpoczyna bestsellerowa i owiana już legendą „Księgą Diny”. Cykl „Trylogia Diny” kończy zaskakujący tom 3. „Dziedzictwo Karny” (2017). Matka zabija swojego rosyjskiego kochanka. Świadkiem morderstwa jest jej jedenastoletni syn. Nie może on nikomu powiedzieć prawdy, dlaczego wrzos koło mężczyzny zabarwił się na czerwono. Jednak pytań bez odpowiedzi jest więcej: Czy świadek jest winny? Czy milczenie jest kłamstwem? Czy matka ma prawo poświęcić kogo tylko chce? Powieść ukazuje Benjamina, syna Diny z Reinsnes i jego okres dojrzewania od chłopca do mężczyzny. Tytułowy bohater poszukuje Diny w Berlinie, ale także w kobietach, które spotyka: w żonie grabarza z Tromso, w Karnie ze szpitala polowego przy Dybbol oraz w córce profesora, Annie, która jest zaręczona z jego najlepszym przyjacielem.

Fascynująca opowieść jednego z najwybitniejszych naukowców. Jako ludzkość od wieków szukamy sposobów na radzenie sobie ze śmiercią i towarzyszącym jej niepokojem. Tworzymy wierzenia, które pozwalają nam uniknąć jej ostateczności. Podejmujemy wysiłki, żeby nas zapamiętano i żeby „coś po sobie zostawić”. Dążymy do prokreacji, aby cząstka nas żyła dalej w świecie. Instynktownie unikamy wypadków i chorób, a także wkładamy wiele pracy w zahamowanie procesu starzenia się naszego organizmu. Chcemy trwać przy życiu tak długo, jak to możliwe. A nauka ma nam w tym pomóc. Naukowcy z różnych dziedzin – biologii, fizyki, chemii, inżynierii genetycznej i sztucznej inteligencji – tworzą nowe, coraz bardziej wyrafinowane narzędzia do manipulowania genami i komórkami, które mają znaczący wpływ na proces starzenia się. Czy dzięki ich wysiłkom zdołamy w końcu przechytrzyć choroby i śmierć i żyć zdecydowanie dłużej niż obecnie? Venki Ramakrishnan omawia najnowsze badania naukowe wyjaśniające przyczyny starzenia się, analizuje wysiłki zmierzające do przedłużenia życia, a także biografie ludzi stojących za największymi odkryciami w tej dziedzinie. W książce Dlaczego umieramy łączy naukę, politykę, wspomnienia i medycynę, a także stawia ważne pytania: Czy śmierć może służyć niezbędnemu celowi biologicznemu? Jakie konsekwencje dla nas wszystkich będzie mieć wydłużenie ludzkiego życia? I czy naprawdę powinniśmy żyć wiecznie?

Evelyn i Joseph właśnie podjęli decyzję, że najbliższy rok będzie ostatnim w ich życiu. Evelyn ma szybko postępującą chorobę Parkinsona, bez szans na jej spowolnienie, Joseph jak na 79-latka jest zdrowy, ale nie chce spędzić ani dnia bez swojej żony. Po sześćdziesięciu latach małżeństwa chcą odejść razem i na swoich warunkach. Dla trójki ich dorosłych dzieci to szokująca wiadomość, której nie są w stanie przyjąć. Tymczasem mierząc się z konsekwencjami dokonanego wyboru, para wyrusza w podróż śladami własnej przeszłości, pełnej radości i żalów, śmiechów i smutków, które przywiodły ich aż do tej chwili. Zanim odejdą pragną spełnić swoje marzenia. Jednak gdy nieuchronnie zbliżają się ich ostatnie dni, muszą stawić czoło niełatwej rzeczywistości podjętej decyzji i pogodzić się z dziedzictwem, które po sobie pozostawią. To ponadczasowa opowieść o niezachwianym oddaniu – poruszający hołd dla potęgi miłości i przypomnienie, że nawet w najtrudniejszych chwilach zawsze można odnaleźć nadzieję i piękno.

Wciągający thriller o mrocznych tajemnicach skrywanych w murach potężnego dworca w Mediolanie. Riccardo Mezzanotte, młody policjant z burzliwą przeszłością, rozpoczyna służbę w komisariacie policji przy Dworcu Centralnym. Prowadząc śledztwo dotyczące potwornie okaleczonych trucheł zwierząt, szybko domyśla się, że chodzi tu o coś więcej. Nie spodziewa się jednak, że sprawa może mieć związek z peronem, z którego podczas II wojny światowej wywożono Żydów do nazistowskich obozów koncentracyjnych. Laura Cordero, piękna i zamożna dziewczyna posiadająca niespotykany dar, który jest dla niej także przekleństwem, zgłasza się do pracy jako wolontariuszka na tym samym dworcu. Pomaga osobom z marginesu społecznego, a jednocześnie stara się odnaleźć dwójkę dzieci, które widywała bez opieki na stacji. Losy obojga z czasem się splatają, a co więcej, obie sprawy okazują się być powiązane z czymś poważniejszym i bardziej tajemniczym, wyjątkowo mrocznym i niebezpiecznym. Pełen napięcia i zwrotów akcji, a przy tym subtelny i głęboko poruszający, Dworzec to mrożący krew w żyłach debiut z umiejętnie skonstruowaną fabułą, trzymający w niepewności do samego końca.

W zabytkowym dworku, który kryje w sobie atmosferę tajemnicy, samotny nauczyciel – Narrator, zmęczony życiem i rozczarowany swoimi wyborami, przygotowuje się do wyjazdu. Jego plany niespodziewanie zmieniają się wraz z pojawieniem się nowego lokatora – Dawida, młodego pedagoga, który właśnie wrócił z podróży i ma objąć stanowisko Narratora w szkole. Zafascynowany nowym współlokatorem, Narrator zaczyna śledzić jego ruchy i snuć wyobrażenia na temat jego życia, co z czasem przeradza się w głęboką, zmysłową więź, której charakter pozostaje niejednoznaczny. Punktem przełomowym staje się przekazanie przez Dawida Narratorowi pendrive’a z tekstem „Zdjęcia z pamięci”. To osobista i filozoficzna opowieść, która wprowadza Narratora – i czytelnika – w świat retrospekcji Dawida, otwierając przed nimi przestrzeń pełną ukrytych emocji, wspomnień i refleksji. Granice między rzeczywistością a wyobraźnią zaczynają się zacierać, a w tej metafizycznej podróży Narrator musi zmierzyć się z prawdą o sobie, Dawidzie i swojej przeszłości. „Dziczek” to historia o podróży – zarówno fizycznej, jak i wewnętrznej. Jest to opowieść o miłości w jej najbardziej nieoczywistej, wielowymiarowej formie. Jakub Zając, czerpiąc inspirację z symbolizmu Leśmiana i malarstwa Malczewskiego, prowadzi czytelnika przez labirynt emocji, gdzie maski stopniowo opadają, odsłaniając prawdę o bohaterach i ich doświadczeniach.To książka dla tych, którzy w literaturze szukają nie tylko głębokich emocji, ale także intelektualnych wyzwań i estetycznej harmonii.