Trylogia o Krzysztofie Arciszewskim, żołnierzu i arianinie (1592-1656). Krzysztof Arciszewski wsławił się w walkach z kolonizatorami hiszpańskimi w portugalskiej Brazylii, stojąc na czele wojsk holenderskich.

Admirał Krzysztof Arciszewski (1592-1656).

Admirał Krzysztof Arciszewski (1592-1656). Akcja powieści rozgrywa się w latach 1630-1640. Bohater, zmuszony do ucieczki z kraju, wyjeżdża do Holandii, a następnie jako dowódca wojsk holenderskich bierze udział w wojnie z Hiszpanami i Portugalczykami w Brazylii.

Wisława Szymborska, której do tej pory nie znaliśmy.Piętnaście lat sekretarzowania takiej osobie? Doprawdy, nie było w tym nic zwyczajnego.Ona – świeżo upieczona Noblistka, On – magister filologii polskiej. Miał jej pomagać przez trzy miesiące, między przyznaniem a wręczeniem nagrody w 1996 roku. Został dłużej. Poetka i jej Pierwszy Sekretarz.W tej książce spotykamy Wisławę Szymborską, której do tej pory nie znaliśmy.To portret osoby nieprzeciętnej, damy o niezwykłym poczuciu humoru, a zarazem umiejętności mówienia o sprawach najistotniejszych. Portret, który pozwala zbliżyć się do niej i istoty jej poezji.Ekscentryczna starsza pani. Rozchichotana, czasami frywolna, lubiąca językowe zabawy i „practical jokes”. Wolała rozmowy ze zwykłymi ludźmi niż kongresy poetów i dyskusje z intelektualistami.Depresyjna. Melancholijna. Surowa w sądach o sobie i innych. Perfekcjonistka, nie znosząca rozmów o błahostkach i marnowania czasu na spotkania z ludźmi, które nic jej nie dawały oprócz, jak mówiła, pustych kalorii.Po Noblu powtarzała, że zrobi wszystko, żeby nie stać się osobistością, lecz pozostać osobą. Kiedyś rozpoznał ją taksówkarz i powiedział: „To dla mnie zaszczyt wieźć taką osobliwość”. Trochę racji miał: była dość osobliwym przedstawicielem naszego gatunku.Z takim taktem, subtelnością i wnikliwością mógł o Noblistce napisać tylko jeden Autor.