Emilia prowadzi pracownię konserwacji dzieł sztuki i galerię wraz z przyjacielem. Jej fascynacja starymi domami sprawia, że staje się specjalistką od przedwojennych domów i starych przedmiotów, którym nadaje nowe życie. Kiedy otrzymuje w spadku od babci piękną biblioteczkę, chce zająć się jej renowacją. Wtedy odkrywa ukryte zapiski starszej pani, które na zawsze zmienią opinię o Michalinie Lobsdorf. Emilia wyrusza na wakacje, gdzie spotyka jednego z pracowników, Szymona. Razem otrzymują zaproszenie na wernisaż i aukcję u jednego z milionerów, któremu Emilia szybko imponuje wiedzą. Jednocześnie dziewczyna zapoznaje się z notatkami babci, próbując dowiedzieć się, dlaczego babcia posługiwała się pseudonimem Jarzębina. Emilia nie wie jeszcze, jak bardzo historia przeplata się ze współczesnością…

Niezapominajka, symbol, który przewija się na kartach tej pięknej książki niemal nieustannie. Symbol pamięci, delikatności a jednocześnie siły i odwagi. Symbol, który niewidzialną nicią pamięci łączy pokolenia. Symbol, który wykracza poza czas i przestrzeń. Symbol, który łączy to, co kiedyś zostało rozdzielone. A wszystko zaczyna się od odnalezionego listu. Kto był nadawcą, a kto adresatem? Czego dotyczy odnaleziony list? Jaką skrywa tajemnicę? Autorka oddała w ręce czytelników powieść o trzech kobietach. Na pierwszy rzut oka różni je w zasadzie wszystko. Ich historie dzieją się w zupełnie różnych epokach. Poznajemy średniowieczną Nawojkę, starszą panią Zosię, której dzieje sięgają czasów wojennych i współczesną Matyldę. Kiedy dochodzi do spotkania Matyldy z Zosią, czytelnik odkrywa szereg zdarzeń, które w niezwykły sposób łączą historie wszystkich trzech bohaterek. „Niezapominajka” to również powieść o kobiecej sile w obliczu przeciwności losu. To kobieca kruchość, ale i determinacja, wytrwałość i odwaga. Szczególnie ta bohaterska, którą wykazywała się Zosia w czasie w wojny. To również walka o marzenia i pragnienie miłości. Ewelina Klimko w tej klimatycznej i wzruszającej powieści, podjęła również temat przemocy. Tej, której doświadczali ludzie w czasie wojny i tej, która miała miejsce w czterech ścianach mieszkania. Bycie ofiarą wywołuje poczucie strachu i zniechęcenia. Autorka na podstawie losów Zosi ukazuje, że przychodzi taki moment, w którym można zdecydować o sobie. Dokonać wyboru. Poddać się oprawcy, lub odnaleźć w sobie pokłady siły i przeciwstawić się złu.